Zeg maar wat ik moet doen!

Ik heb alles al geprobeerd. Niets helpt er. Hij/zij begrijpt me niet. Hij voelt me niet aan. Hij laat me alleen tobben. Ik krijg geen kans om….Een huwelijk doe je samen maar ik werk alleen….

 

De mogelijkheid bestaat maar al te zeer dat, in hetzelfde huwelijk, twee mensen gelijkgestemde woorden uitspreken. Twee mensen. Een Echt-paar! Twee mensen. Samen alleen. Samen eenzaam. Samen-alleen onvervulde verlangens. Samen-alleen vol vragen. Samen-alleen verdriet. Samen verdwaald. Verdwaald bij elkaar vandaan. Het hart is vol. Vol van boosheid. Vol van onbegrip. Vol van kille afstand. Het liefdevolle gevoel is er uit. Tegelijk schreeuwt het om vervuld en gevuld te worden met liefde. Maar dan komen de vragen. Hoe moet dat? Hoe kan dat? Zal het ooit? Is er een andere weg? WAT EEN STRIJD! EEN STRIJD VOL MET EENZAAMHEID! EEN STILLE STRIJD….

 

Afbeeldingsresultaat voor huwelijksweg

In die strijd komt de vraag: ‘Is het ook…..?’ Is het ook niet mogelijk om te scheiden? Is het ook niet mogelijk om op een andere manier door het leven te gaan? Is het ook vol te houden? Is het ook….? Verleidende vragen. Verleidend denkpatroon. De verleider is aan het werk! Hier past het bord wat je tegenkomt wanneer je op de verkeerde manier de snelweg op wil rijden: GA TERUG! of STOP!

 

Begrijpelijk dat onze gevoelens om vervulling vragen. Onze liefde moet gevoed worden! Onze tank moet gevuld worden! Liefde is als olie die brandt wanneer de liefde het oliekruikje vult. Er is geen vrijbrief om die elders te vullen. MAAR WAT MOET IK DOEN?

 

Ik las het volgende op de site van mens en samenleving.infonu.nl. Ik vind het veelzeggend. Een eigentijdse site.

Liefde die goed onderhouden wordt kan een leven lang duren

Een verliefdheid die uitmondt in een echte, diepe liefde kan een leven lang duren, maar er moet wel aan gewerkt worden. Niet in de zin dat u probeert de ander te veranderen naar uw wensen en ideeën, maar in de zin van met elkaar praten, samen plezier maken, samen genieten, samen de moeilijkheden en problemen te lijf gaan en de kleine ergernissen met de mantel der liefde te bedekken.

 

Ik denk dat de Bijbel nog eigentijds is. Ik zie hier 1 Korinthe 13 terug.

 

In het Reformatorisch Dagblad van vrijdag 21 juni lees ik de kop: ‘Gevouwen handen als basis van het huwelijk’. Ik lees het artikel met veel bewondering. Ds. M.M. van Campen zegt in zijn lezing mooie dingen. In de Bijbel vinden we het huwelijk aan het begin, in het midden en aan het einde: Op de derde dag werd Adam in het paradijs door God gezegend. Hij ontving Eva. Nieuw leven naast hem en voor hem. (Op de derde dag stond Jezus op. HIJ LEEFT! HIJ GEEFT!) Op de derde dag redde Jezus een bruidspaar in de zorgen op hun huwelijksdag te Kana. Aan het einde van de reis, het einde van de Bijbel leidt de Heilige Geest Zijn bruidskerk tot Christus, haar Bruidegom om eeuwig liefde te ontvangen en te geven. Dat is volle liefde zonder maat. Eens komt voor de Bruid de dag dat liefde geen knak meer krijgt. Dan stroomt alles over van liefde. Ds. M.M. van Campen geeft het mooie advies om in de witte broodsweken het Hooglied te lezen. Wat een mooi begin om open te leren praten over het intiemste leven samen.

 

Wat moet ik doen? Het allerbeste wat je kunt doen. Stort voor Hem uit je ganse hart, Hij is een Toevlucht 24/7! Hij slaapt niet! Hij waakt als een arend over Zijn jongen. Lees de uitleg eens van de arend in Deuteronomium 32:11 en 12.

 

Ik citeer opnieuw Ds. M.M. van Campen: ‘Twee (paar) gevouwen handen vormen de basis van het huwelijk. De bedoeling van het huwelijk is elkaar te aanvaarden uit Gods hand. De man zal zijn vrouw aankleven en beiden zullen tot één vlees zijn. Eigenlijk staat er dat ze in liefde en trouw aan elkaar zijn vastgelijmd. Dat betreft zowel psychisch en lichamelijk als geestelijk. Dat fundament moet in evenwicht zijn.’

 

WAT MOET IK DOEN? Hier zijn wij ver van verwijderd.

 

Schrijf eens al jouw eigen tekorten en zonden op een briefje die jou en je wederhelft van elkaar verwijderen. Wees eerlijk! Eerlijk ook naar jezelf. Het zal ruimte geven om tot God te gaan. Ga op je knieën en zeg: ‘Heere Jezus U weet van de worstelingen op aarde. U was op aarde. U kent de zonden van deze wereld. U kent mij tot in het diepste van mijn hart. Draag mij, draag mijn man. Geef liefde van Uw liefde die zelfopofferende liefde. Vergeef mijn zonden. U hebt U zelf gegeven om zonden te kunnen vergeven. Mijn zonden zijn groot en veel. O God reinig mij van al mijn vuile zonden! U gaf het Liefste wat U had. Wees mij genadig en red mij en mijn wederhelft. Samen hebben we elkaar trouw en liefde beloofd. Daar was U bij. We stonden en knielden voor Uw gezicht.’ Vraag vandaag of morgen aan je echtgenoot om vergeving. Maak dat concreet! Als uitspreken moeilijk is dan op papier. Schrijf die liefdesverklaring maar op je eigen manier. Wacht op de uitwerking. Wacht rustig. Kijk wat er gebeurt. Is je wederhelft geen spreker? Kijk dan naar daden! Daden spreken voor zich! Is het moment rijp om samen neer te knielen doe dit! Vraag samen om vergeving. Alleen zo zal de weg vrij komen voor nieuwe en verdiepende liefde. Wees er van verzekerd dat dit rijker wordt dan daarvoor. Ruim op! Ruim weg! Maak ruimte! Heb lief en wordt geliefd!

 

Dat is te moeilijk! WAT MOET IK DOEN? U zelf overwinnen in Gods kracht! Maak van samen-alleen een samen-één. Wees wakker. Waakt en bidt. Laat je niet verleiden. Geef de satan jullie huwelijk niet als prooi. Je wordt er NOOIT gelukkiger van!

 

Wat een lessen…

Alsof ik het zo goed doe. Wees er zeker van dat ik nooit boven je wil staan maar naast je. Met onze eigen worstelingen die we kennen.

 

Ik vraag mezelf nu af: WAT MOET IK DOEN? Liefhebben! Ik ga vanavond mijn man verwelkomen als hij thuis komt. Ik ga hem zeggen hoeveel ik van hem houdt. Morgen ben ik jarig. Ik ben er achter dat hij een dag vrij heeft genomen om mij te verwennen. Een verassing. In mijn agenda staat dat ik om 9.00u gereed moet zijn en dan gereden zal worden. En nog meer..Ik hoef niet te koken voor hem. Weet je wat ik deed? Direct denken hoe dit te combineren valt met het vieren van mijn verjaardag die zelfde avond. En dat in plaats van hem omhelzen en zeggen hoe blij ik met hem ben. Wat een vrouw ben ik! Inmiddels ben ik om. Ik heb mijn planning gemaakt en ik hoop dat de eerste visite niet om 19.00u. voor de deur staat want dan is de koffie nog niet klaar en staat het gebak nog in de koelkast. Tja nu vraag ik me af of dat het probleem is. Dan moeten mijn familie en vrienden maar even geduld hebben. Mijn geliefde gaat nu voor! En ik ga genieten! Van het samen zijn. HEERLIJK! Ik denk dat degenen die dit lezen pas na de koffie komen. Ach ik heb ook hapjes. Deze keer niet zelfgemaakt maar gekocht omdat ik tijd vrij maak voor mijn man. Geen probleem toch?

 

Vriend(in) worden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *