Hartelijk-Verbonden

Liefdevol Cadeau aangeboden!

Zondagmorgen. We zijn onderweg naar mijn zieke moeder. De zondag is lang en stil als er niemand komt. Samen met haar luisteren we naar de kerkdienst.

 

In mijn opleiding tot ziekenverzorgster heb ik leren observeren en dat doe ik nog. Ook op die zondagmorgen. We rijden langs een kerkgebouw in de randstad. Een gezellig samenzijn voor de kerkdeur. De een doet nog even een sigaretje, de ander praat wat. Even verderop zie ik een jong en een ouder echtpaar. Ze gaan op de fiets naar een andere gemeente. Ze rijden voorbij de genoemde gemeente. Ze moeten beiden stoppen bij het rode licht en wachten tot het verkeerslicht groen aangeeft. Ze kijken elkaar niet aan. Ze groeten elkaar niet. Ze gaan beiden naar de kerk. Dat is aan de kleding te zien. Mannen in keurig pak, donkere broek en wit overhemd, de oudere vrouw in het zwart en de jonge vrouw in een witte jurk. ZWART-WIT. Ze horen vanmorgen over één God en over twee wegen. Hoe gezegend zijn ze die naar de kerk mogen!

 

Ik reflecteer: ‘Hoedanig is uw leven?’ (Jacobus 4). Het plaatje van de twee echtparen is een spiegel voor mij. Het hoofdgebod van God is liefde omdat Hij vanuit Zijn grote liefde Zijn Zoon gaf voor verloren mensen. Hij is gewillig om een relatie op te bouwen met de grootste van de zondaren. En wie ben ik richting God en mijn naaste?

 

We zijn mensen van de tijd. De tijd vliegt en wij vliegen met de tijd. Ik denk tijd te hebben en het is al weg voor ik de tijd kan nemen. De tijd neemt mij. Wat doe ik met mijn korte tijd die God mij geeft? Elke dag aan ons gegeven is een zegen. Ik besef dat als ik hoor van mensen die een ernstige boodschap krijgen of die burn-out of depressief de voordeur sluiten en de agenda dichtdoen. Hoe gebruik ik mijn korte tijd? Wat is mijn doel met de tijd die ik als een cadeau uit Gods hand krijg? Hoe zullen mensen mij herinneren als mijn tijd stopt? Waar ben ik als mijn tijd overgaat naar de eeuwigheid?

 

Ik vraag me tijdens de autorit naar mijn moeder af hoe het komt dat wij zo moeilijk om te buigen zijn. Ons leven is zo gericht op geld en goederen. Op ons zelf? ARMOEDE TE RIJK! Wat kan ik blij worden van een goed gesprek. Zomaar spontaan. Zoals op die zelfde zondag. ’s Avonds lopen we langs broeders uit een andere gemeente dan onze eigen gemeente. Spontaan ontwikkeld zich een moedgevend gesprek over Gods goedheid en Zijn werk tot aan het einde van de tijd. Hij heeft de tijd (in handen)!

 

 

Waarom blijven mooie woorden, complimenten en ‘het spijt me’ vaak in onze keel steken? Ik vraag het ’s avonds aan mijn man. Hij zegt: ‘ik denk omdat we niet willen verliezen, het gaat om onze eer, ons gezicht’. Ik geloof het. Maar wat is de reden dat we zo weinig positieve woorden spreken? Hij zegt: ’omdat we het maar normaal vinden wat er gedaan wordt voor ons, we zien het vaak niet eens’. Zijn onze ogen en oren gesloten voor al het moois wat we dagelijks krijgen? Ontvangen we signalen op de verkeerde golflengte of is onze verrekijker verkeerd ingesteld? Geen tijd voor de eerste prioriteit? Voor sport, fun, amusement en overwerk is tijd. Geld blinkt.

 

 

Tijd geven betaalt zichzelf terug! Het huwelijk is een lege bak; je moet er zelf eerst iets in stoppen! Veel huwelijken komen in zwaar weer terecht. De wél beschikbare tijd wordt aan andere zaken besteed. Allan Petersen, een Amerikaanse huwelijkstherapeut zegt het volgende: ’Mensen denken vaak dat een huwelijk een soort verrassing box is met daarin allerlei zaken waar ze naar verlangen: gezelschap, intimiteit, vriendschap enzovoort. Maar dat is niet waar. Het huwelijk is een lege bak. Je moet er iets in stoppen voordat je er iets uit kunt halen. In het huwelijk zelf zit geen liefde. Liefde heeft God gegeven ín mensen. De kunst is om samen de bak vol te houden met liefde. Want als je er meer uithaalt dan je erin stopt raakt de bak leeg. Daarom moet je investeren! Geven, ontvangen, liefhebben, dienen, en elkaar blijvend bemoedigen’.

 

 

Een bodem-van-de-bak-moment overkomt elk echtpaar. De hectiek van een gezin, ziekte, zorgen, overlijden, zorg-bieden, stoornissen, ze doen een aanslag op het huwelijk. Dan vraag je je af met wie je getrouwd bent. Een relatie is het waard om voor te vechten!

 

Wij hebben deze ervaringen ook achter de rug. Persoonlijk ben ik blij dat ik in heftige tijden een man had. Om even bij te schuilen in verdriet en even bij te rusten in zorgen, om mijn verhaal mee te delen en mijn vragen te bespreken. De tijd dat hij zelf een burn-out had was voor mij het zwaarst. Ik moest het alleen doen. Juist in die tijd was het bodem-van-de-bak-moment en vroeg ik me af hoe ik verder moest….

 

Ik kijk nu terug. De tijd is voorbij dat we de kinderen thuis hadden. Nu gaan we ’s morgens vroeg op. We beginnen ieder voor zich de dag. We ontbijten samen. We drinken na het ontbijt koffie en lezen naast elkaar op de bank een goed boek. Soms uhm….zal ik het zeggen? Soms als tortelduifjes. Een heerlijke start van de dag! Tja onze liefdestaal is tijd en aandacht en lichamelijk contact. Past dat ’s morgens even goed bij elkaar 😉 De liefdesbak vult zich al lezend. We kunnen de dag beginnen met een ontspannen gevoel. Dat betaald zich terug in tijd en energie. We hoeven geen tijd en energie aan ruzie te besteden. Nog minder in alle ellende van een scheiding. Wat een negatieve en emotionele tijd en energie vraagt dat van echtparen. En wat te denken van de vele slachtoffers, de kinderen? Ze zijn voor hun leven getekend. Kunnen ze gezonde relaties aangaan? WACHT! Dit is wat satan wil. Hij wil breken en haat zaaien. Het lukt hem zelfs in onze kerken.

 

 

Houd me vast! Ik hoor roepen. Ik zie een kwetsbare persoon vol verdriet. De liefdesbak is leeg. ‘Hoe moet ik verder? Hoe moet dat verder? Kan ik zo verder? Moet ik zo verder?’ NEE! Stop! Niet zó verder. Verlaat de doodlopende weg en ga op de doorlopende weg. Zoek elkaar op. Neem tijd voor elkaar. Ga het gesprek aan. Vraag wat er in de achterliggende tijd fout is gegaan. Luister naar elkaar. Belijdt samen schuld aan God en aan elkaar! Relatiekiller nummer één is alles nemen zoals het is of zoals het gaat. De ander niet echt zien. De stoerste man en de sterkste vrouw heeft het nodig om vast gehouden te worden en te weten dat ze geliefd(e) is. Hoe wil je je relatie vorm geven?

 

 

De houd me vast trainingen beginnen weer bij de Vluchtheuvel. Waarde(n)vol om tijd te investeren wat zich rijk terugbetaald. https://stichtingdevluchtheuvel.nl/hoe-kunnen-wij-helpen/toerusting-amp-preventie/huwelijk-en-gezin/houdmevast-cursus

Geef tijd en liefde aan degene die van jou is! Een van God gekregen cadeau! Om liefdevol te koesteren!

God verbrak de relatie met Zijn Zoon. ‘Waarom toch hebt U Mij verlaten? WAAROM?’ Om met verlaters van God (s wet) een relatie aan te gaan. Er is hoop in HEM! Ook voor mij? JA! Luister maar: https://www.prekenweb.nl/nl/Preek/Open/22960

 

Hartelijk-verbonden blijven?

Hartelijk Wel-Kom! Mijn naam is Corrie-verbonden in het huwelijk-moeder-oma-vrijwilliger-docent-Zeeuwse. Houdt van stilte-culturen-de natuur-gesprekken-lezen-koken-samen eten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *