Hartelijk-Verbonden

Escape!

Escape: ontvluchten! Hoeveel vluchten (doen) we in ons leven? Vluchten voor de werkelijkheid, de realiteit, de moeilijkheden. Is vluchten winst? Vluchten kan ruimte geven om alles op een rijtje te zetten. Vluchten kan ook ontsnappen worden…

Waarvoor vluchten we weg? Voor onszelf en onze situatie? Wat kan een situatie moeilijk of pijnlijk zijn in het leven. Schrijnend leed! Soms diep verstopt. Onmogelijke escape.

 

Wanneer we in ‘vogelvlucht’ de realiteit onder ogen zien en deze snel wegstoppen blijft de pijn bestaan. Het laatje zit dicht. Wanneer zal het openbarsten? Heb ik er dan nog grip op?

Maar hoe dan? Ik kan geen woorden vinden voor mijn diepe pijn. Er komt geen woord over mijn lippen.

Vluchten maar waarheen?

 

Ik denk terug aan de pijnen in ons huwelijk. Pijn van moeilijke verliezen en situaties. Die droeg ik mee. Ik zat soms zo maar voor me uit te staren in stilte en alleen. Ik liet de tranen komen. Soms stroomden ze en soms drupten ze. Verstoppen of vluchten wilde ik niet. De pijn moest ontsnappen. Dat had tijd en aandacht nodig. Zo alleen kon ik genezen van de pijn en weer vrouw en moeder zijn. Dat was het doel!

 

 

Thomas Brooks (Puritein in de 17e eeuw) zegt: ‘Tranen hebben een stem. Maar God verwacht niet dat we verliefd zijn op onze tranen. Ons verdriet moet gematigd zijn dat God er ook in gekend wordt’.

 

Wat ben ik blij dat God alles ziet en weet! Dat ik bij Hem mag schuilen in mijn pijn, verdriet en zorgen. Met Zijn Woord, waarin Zijn Geest woont, troost Hij. Waar dan heen? Tot Hem alleen! Op onze huwelijksdag kregen we de tekst mee uit psalm 62: Want van Hem is mijn verwachting! Hij geeft verwachting en uitkomst! Hij maakt Zijn eigen woord waar. Hoe kan het ook anders? Gods Woord is de Waarheid. Hij wil onze Hulp en Toeverlaat zijn.

 

Zelfs wanneer we onze man, vrouw of kinderen tekort deden is er een vluchtweg. God wacht om genadig te zijn. Al waren onze zonden als scharlaken….Belijdt en laat ze. Vlucht! Er is een open Weg! Hij leeft, Hij geeft omdat Hij Zelf het Leven is. Laten we niet klein denken van God. We ploeteren zelf wat af zonder God ervan op de hoogte te stellen.

De HEERE is nabij. Nabij ons is het woord. Het woord dat ons wijs maakt tot zaligheid, de hoogste mate van geluk!

 

Vlucht! Ontsnap! Leg je vinger bij een woord uit de Bijbel, Gods eigen Woord, wat passend is op de (moeilijke) levens-omstandigheden. Neem tijd en laat dit woord doordringen. Lees, herlees en bidt. Houdt aan! Wacht! Verwacht! ‘Wie tot God komt moet geloven dat Hij er is en een Beloner van diegenen die Hem zoeken.’

 

Enkele weken geleden heb ik gevraagd aan iemand die beide borsten kwijt was vanwege kanker hoe zij dit in het huwelijksleven ervaart. Het mooie antwoord was: ‘Zoek naar mogelijkheden om het samenleven op een andere manier te verrijken’. Een andere vrouw met hetzelfde ziektebeeld en dezelfde gevolgen zei tegen haar: ‘Ik heb ook armen en een gezicht om te strelen’. Haar leven had waarde ook zonder haar borsten. Ze was niet wat ze miste maar meer dan dat. Mooi om te horen! Ook al kost dit een strijd en zal er in deze huwelijken veel gesproken zijn. Maar de vraag hoe verder had een antwoord gevonden. De tijd en aandacht lag niet alleen op het gemis maar ook op de toekomst samen verder. Ze zat niet gevangen in haar situatie. Escape!

 

Mijn dochter leest de blogs mee. Vorige week gaf ze me eerlijk feedback. Heerlijk! ‘Ma u schrijft alleen over problemen in het huwelijk.’ Een spiegel voor me. Ik heb er veel over nagedacht. Ja als je ouder wordt dan zie en hoor je meer zorgen in huwelijken om je heen en heb je zelf ook wat ervaring. Het huwelijksformulier begint er mee. Maar gelukkig zijn er huwelijken waar achter de voordeur geluk, liefde en trouw heerst. De verwachting van het huwelijk is reëel in deze gebroken wereld. Tevredenheid is aanwezig. Er wordt gepraat. Er is tijd en aandacht voor elkaar. Men houdt elkaar scherp! Er is geen angst om de ander eerlijk aan te spreken op gemaakte afspraken of verkeerde handelingen.

 

Mijn man zei al in het begin van ons huwelijk: ’We moeten tegen elkaar durven uitspreken wat ons dwars zit en elkaar dan los laten.’ WIJS! Stille ruzie of sluimerende vrede ondermijnt een huwelijk. De liefde bedekt alle dingen maar legt de zonde open met het doel deze te zien, erkennen en te laten. Ons eeuwig welzijn dienen!

Grenzen aangeven is noodzakelijk bij twee samenlevende mensen. We zijn mensen!

Vlucht eerst naar boven en dan naar elkaar toe of terug. God is nabij!

Vriend(in) worden?

Hartelijk Wel-Kom! Mijn naam is Corrie-verbonden in het huwelijk-moeder-oma-vrijwilliger-docent-Zeeuwse. Houdt van stilte-culturen-de natuur-gesprekken-lezen-koken-samen eten

3 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *