Hartelijk-Verbonden

Een vliegreis

Kom we stappen samen in het vliegtuig. Wanneer we op hoogte zijn dan worden we beloond met mooie vergezichten. We kijken van boven af even naar de aarde….Hoe mooi! Wat rijk! We hebben een Schepper die alles onderhoudt! 

 

We kijken nog even langer. In gedachten zien we:

  • Mensen winkelen. Een krioelende massa met volle tassen. Het lijkt wel een wespennest. Ze vliegen onrustig uit. Op zoek naar voedsel….
  • Mensen aan het werk. De dag is te kort om door het werk heen te komen. Onrust in het hoofd wanneer de deur van het werk gesloten wordt. 
  • Mensen in vergadering. De avond is er mee gevuld. De taken worden verdeeld. De agenda’s gevuld. Wat een werk!
  • Mensen achter de T.V. en computer eten hun bord leeg. De ogen turen, de harten worden gevuld.
  • Mensen en kinderen op de kermis. Ze lijken alleen maar te genieten. Ik kijk ze even in de ogen. Wat stralen die uit? Zijn ze net zo blij dan dat ze zich voordoen? Of is dit het moment?
  • Ik zie kinderen liggen huilen in bed. Stilletjes. Ze kunnen met niemand praten over hun verdriet. Papa en mama willen er niet naar luisteren. Ze praten over elkaar omdat ze zijn gescheiden. Het kind voelt zich verlaten. Hoe is de toekomst voor dit kind?
  • Mensen-jongeren op een festival. Groots opgezet. De muziek is van ver te horen. De muziek doet iets met ze. Ver in de nacht zie ik jongeren een op een verdwijnen. Naar een nog donkerder plek…Hoe gelukkig zijn ze als ze ieder op zich thuiskomen?
  • Ik zie mensen het weekend drinkende doorbrengen. ‘god dank het is weekend…..'(Zo wordt gezongen en tegen elkaar gesproken)
  • Ik zie mensen in de kerk. Dat is heel wat anders. Wat doen ze daar? Ze praten, ze slapen, ze luisteren, ze zingen. Die muziek is anders dan de denderende muziek die ik om me heen vaak hoor…Anders? Beter? Ik ben benieuwd. Deze mensen vind ik interessant. Wat is hun doel? Waarom doen ze zo anders dan anderen op deze aarde? Maar…. zag ik gisteren niet die jongen en dat meisje op dat festival? En die vader zat gisteren nog…..Klopt dat wel? Anders? Beter? Wat dan?

Ik pak mijn verrekijker. Ik volg ze wat langer en beter. Elke zondag gaan ze naar de kerk. Uit de kerk drinken ze wat. Ze praten, lachen, wandelen en kijken een filmpje…Ja ik zie een verschil. Ze blijven thuis! Wacht ik zie nog meer. Ze gaan op zondagmiddag naar bed. Dat doen veel mensen niet. Waarom doen ze dat? Om beter te luisteren in de kerk als ze ’s avonds weer gaan? Of….duurt te zondag te lang? Dit doen ze toch niet op andere dagen? Ik hoorde eens een preek over de invulling van de zondag. Volgens mij ging dit over de dag van God die voor God is en tot geestelijke rust van de mens. Om van zijn werk te rusten en God te laten werken. 

 

O, wacht, zie ik het goed? Ik zie een gezin op zondagmiddag in de kamer zitten rond de tafel. Ze zingen samen met muziekinstrumenten. Ze praten met elkaar over wat God vraagt in dit leven. Ze doen samen een spel. Ze lezen. Ze drinken samen en stellen vragen aan elkaar. Ze steunen elkaar voor de komende week. Wat gezellig is het daar. Samen! Dat is een verschil. Wat drijft hen? Er is liefde en eensgezindheid. Hun doel en intensie is anders. Zijn ze veranderd? Nieuw gemaakt? Ik zie rust en blijdschap in hun ogen. 

 

Ik vlieg naar een andere bestemming. Naar huwelijksliefde. De bestemming lijkt me soms ver te zoeken. Ook in de kerk. Onze agenda is vol. Vol met andere afspraken. Ons huwelijk en ons gezin staat op de laatste plaats. De non verbale taal is: geen ruimte in mijn agenda en in mijn hoofd, laat staan in mijn daden. DRUK! Maar niet met jou! Jou heb ik al. De andere taken zijn tot vermeerdering van mijn geld, mijn eer…..Of van de kerk….Dat dient het goede doel. Dien jij mij? Dat kun je niet meer van mij verwachten! Mijn hoofd en hart zit vol. Met andere dingen!

 

‘Ik weet het wel, in mijn hart, dat mijn vrouw zich niet meer verbonden voelt met mij’, zegt een man. ‘Maar ik laat de emoties niet toe, ik houd ze op afstand. Dit kan ik er niet bij hebben’. Koele rationaliteit is een uiting van angst voor verlies van je geliefde en het niet weten op te lossen van een gegroeide situatie. Aanvallen en eisen van de ander kunnen hier een reactie op zijn om het teleurgestelde gevoel van slijtage van de liefdesband te herstellen. Hoe langer de reactie uitblijft hoe sterker de roep wordt. Het is een roepen uit de diepe afgrond van eenzaamheid. Kiezen voor het vast blijven zitten in een vicieuze cirkel is kiezen voor een liefdeloos leven met twee verwonde zielen die leeg en eenzaam hun eigen weg gaan. Niet kiezen is een verloren keuze!

In het aanwijzen van de ander als de schuldige voor het verlies, zullen er twee slachtoffers vallen. Wat is er mis om aan te geven dat je steun nodig hebt? Voelen we ons dan zwak? Weet: JE BENT STERK ALS JE ZWAKHEID DURFT TONEN! Alleen een volwassen persoon kan zijn zwakheid onder woorden brengen. Een kind weet daar geen woorden aan te geven. Durf volwassen te zijn!

 

We willen dat onze liefste reageert op onze pijn maar hoe kan dit als we ons niet kwetsbaar opstellen? Moet de ander raden wat wij voelen? En als de ander veel aanvoelt en het benoemt en er dan toch naast zit? Is dat ruimte voor een nieuwe woordenwisseling en blijven we dan opnieuw op een afstand van elkaar? Dragen we niet zelf de verantwoordelijkheid over het uitspreken van ons gevoel? Het vraagt om moed en vertrouwen! Durf samen stil te staan, tijd te nemen en te bouwen aan een sterke relatie. Stapje voor stapje. Voetje voor voetje. Wanneer de deur van kwetsbaarheid op een kiertje komt te staan dan is voorzichtigheid voor beiden geboden! Begin maar met te zeggen dat je het moeilijk vindt om kwetsbaar te zijn of dat je de juiste woorden niet kunt vinden om je emoties onder woorden te brengen. Maar praat samen! Luister met twee open oren naar elkaar! Schrijven is ook taal…….

 

Ik ben geland. Met de vraag: Hoe kan het zijn dat we onze mooie momenten vanuit ons gezin en huwelijk zo makkelijk met anderen delen? Zelfs op social media. Maar onze moeilijke momenten zelfs niet met onze geliefde?

 

Vriend(in) worden?

 

Hartelijk Wel-Kom! Mijn naam is Corrie-verbonden in het huwelijk-moeder-oma-vrijwilliger-docent-Zeeuwse. Houdt van stilte-culturen-de natuur-gesprekken-lezen-koken-samen eten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *