Corona-sela…

Wat hebben Corona en Sela met elkaar te maken? Hebben ze wel iets met elkaar te maken?

Wat een onrust. Moeders die met een onrustig kroost thuiszitten. Ouderen die met hun gedachten alleen zitten en piekeren. Patiënten die alleen liggen met hun heimwee. Verplegend personeel wat onrustig is vanwege het vele werk.

Wat een onrust. De boeren ploegen en zaaien. Het land is weer zover dat het kan. De voedselketen is juist nu van groot belang en de boer is hierin een belangrijke schakel. 

Sela? ONRUST!

Ik gooi de uitnodigingen voor de bevrijdingsconcerten weg! Sela! Ik annuleer alle activiteiten van wandelingen, workshops tot de retraitemidweek. In juni kijk ik D.V. (D.V. ja!) verder. Sela! Of juist niet? Wat zou ik graag iedereen verrassen met een stiltewandeling. Juist nu! Stilstaan bij de zaken die er toe doen. Sela! Rust in God!

Corona en sela? Aan het einde van een strofe komt sela voor. Niet alleen in de Psalmen maar ook in Habakuk 3. Hier een sela in de toorn! Rust, alhoewel de vijgenboom niet bloeit, geen vrucht aan de wijnstok is, het veld geen spijs voortbrengt, er geen rund in de stal is…SELA! Ik zal nochtans in de HEERE (Mijn Verbond, de Verbinding van mijn leven) van vreugde opspringen, ik zal mij verheugen in de God mijn heils. De HEERE Heere is mijn sterkte!

NOCHTANS SELA! Mijn God! Hij is zo getrouw als sterk. Hij zal! Hij is! Hij blijft altijd Dezelfde en dat voor mij!

Huwelijk, gezin, kerk, werk, economie alles wisselt. Maar Gij HEERE blijft eeuwig Dezelfde!

Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens. Voor kwetsbare mensen gaf God Zijn Zoon. Hét Desinfectiemiddel tegen het zondevirus. Zijn bloed wast en reinigt van alle zonden. En die zijn er! In mijn huwelijk, in mijn gezin, in de kerk, in mijn werk.

Kwetsbaar? Ik ben liever sterk. Ik vind kwetsbaar zijn best eng. Maar laten we maar eerlijk tegen elkaar zeggen dat we soms ook niet goed weten hoe we met alles om moeten gaan. Laten we maar zeggen dat we het soms lastig vinden. Lastig om die nieuwe plek binnen het huwelijk en gezin te bepalen. Lastig hoe we ons op moeten stellen tegenover het bezoeken van familie en hoe we om moeten gaan met eenzame ouderen. Is het vreemd als ik langs een bejaardenhuis rijdt en ga zwaaien naar de mensen die daar voor het raam zitten? Naar wie zal ik een kaart sturen? Wie ga ik bellen? Of durf ik dat niet? Zijn we mensen die pootje baden in de twijfel of net het hoofd boven het water van de twijfel kunnen houden?

Kwetsbaar! Vragen stellen kan zo kwetsbaar voelen. Aangeven dat ik het niet meer kan is openstellen voor anderen die klaarstaan om te helpen. Maar wil ik dat? Ik heb er best moeite mee! In een tijd van financiële zorgen kwam er een diaken langs die vroeg of we hulp nodig hadden. Ik heb lang gevochten voor ik hierop een eerlijk antwoord gaf. Ik vocht met mezelf en mijn hoogmoed. Geholpen worden is kwetsbaar durven zijn. Sela! Wat een rust wanneer je hoogmoed eraan moet!

Wat hebben we gedaan? Onze schoenen waren te klein voor deze grote wereld en wij allemaal hebben geleefd alsof de wereld van ons was. Okke Jager schreef: ‘Wat wij nodig hebben is een ideaal; een bezieling van waaruit al die vanzelfsprekendheden van ‘we moeten loonsverhoging’, ‘we moeten ons zo snel en vaak nodig verplaatsen’, ‘we hebben comfort nodig’, gewoon door de mand vallen. Niet omdat ze op zichzelf slecht zijn, maar omdat ze onbelangrijk zijn. Vanuit het ideaal wordt de groei ingetoomd. We moeten een stap achteruit doen.’

Sela! Eenvoudig leven. Met minder tevreden zijn. Geen onbelangrijke zaken tot belangrijk maken.

Vakantiegeld wordt later uitbetaald. Terwijl we denken aan vakantie toe te zijn en ons daarop te verheugen. Hoe moet dat nu? Okke Jager zegt: ’Juist in de wereld van steeds sneller heerst een tijd-hongersnood. Het leven moet langzamer gemaakt worden om te verdiepen in het leven.’

Afgelopen dagen waren mijn man en ik samen een paar dagen weg in verband met ons 35-jarig huwelijksjubileum. We liepen in alle rust in een prachtig stil natuurgebied. Tijdens het stilstaan en de gedachten gevangen nemen onder een vraag van ons kwamen er beelden op die er werkelijk toe doen. Wat een heerlijk gesprek en een rijke verdiepende liefde ontplooide zich toen. Al starend in het water kwam het beeld van reiniging door het water op. De diepte van het water was zwart. De boom tegenover het water had de vorm van een kruis. Zwart! Kruis! Water! ‘O Bron van het Hoogste Goed, was reinig mijn gemoed van al mijn zonden!’ Sela!

De tijd die we nu krijgen met onze echtgenoot en kinderen kan sela zijn. Hoe belangrijk is het onbelangrijke? Brengt corona mij bij sela?

Wat moeten we met de moeiten en de zorgen in ons huwelijk en in ons gezin nu we op elkaars lip zitten? Is dat sela? Is dat een zegen? Wat als mijn kruis zwaarder wordt? Wanneer ik juist in deze tijd me eenzamer voel?

Ik laat twee mensen spreken. Een oude vriendin die chronisch ziek is en nu veel alleen zit terwijl ze zo geniet van mensen om haar heen. Alleen in haar huisje. Ik belde ze op. Ze zei: ‘Ik ben niet alleen of eenzaam! Sela! God is bij mij en ik heb Zijn Woord! Ik heb alles! Ik ben wel blij dat je belt maar het is goed zo!’ Opnieuw citeer ik Okke Jager in zijn ziek zijn. Zijn strijd en worsteling beschrijft hij zo eerlijk. Hij is een welsprekend man geweest. Na een herseninfarct zegt hij: ‘Uit verdriet kan nieuwe liefde voortkomen!’ én ‘ik kan niet nalaten te denken dat er een plan schuilt in ons leven. Elke persoonlijkheid is een daarop toegesneden blauwdruk. Hoe kan een bevruchte eicel uitgroeien tot een uniek mens? Ligt er wellicht in dat eicelletje al de boodschap verscholen: ’ Dit is het pad dat je volgen moet?’

Bij alle kwetsbaarheden, vragen, twijfels zijn er ook vastigheden. God maakt een plan. Een plan met mij persoonlijk en met de wereld. Hij is betrouwbaar, vast en zeker. Mijn God op wie ik betrouw! Al gaat het virus mij niet voorbij. Mijn zondevirus is gedood door het Desinfectiemiddel! En dat middel heelt met eeuwige liefde.

Ik wens iedereen SELA toe! Met Habakuk. Juist omdat we zo adembenemend kwetsbaar zijn….

Vriend(in) worden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *