Hartelijk-Verbonden

De bruid van een Ander

Eva, ze was de eerste bruid. Letterlijk door God aan Adam gegeven. Ontworpen op een diep doordachte wijze uit haar aardse liefste, door haar Hemelse Liefste. Wat pasten ze bij elkaar en in elkaar. Eén konden ze zijn in alle facetten van het leven. Boven alles stond de gemeenschap met God. Ik stel me zo voor dat ze samen hand in hand door het Paradijs liepen. Daarbij genoten ze van Gods wonderlijke creatie. Daarin zagen ze Gods Hand. Die Hand die hen had gemaakt. De Hand die hen liefdevol omhelsde. Op Geestelijke wijze hen bij de hand nam en hen bij elke stap leidde. Zijn ogen die liefdevol op hen waren. Ze wandelden met een Drie-enig God. Alleen zo en alleen toen kon dat ongestoord.

 

Wat een stoornissen en verstoringen in ons en om ons heen. Afleiders van het huwelijk wat God geeft. De vrouw/man die U mij gegeven heeft die….

En ik?

  • Ontevredenheid?
  • Onrust?
  • Andere verwachtingen?
  • Mijn eer, wijsheid en waarheid boven de ander zetten?
  • Bij een ander zou ik me beter hebben gevoeld?
  • Je moest eens weten…Mijn man/vrouw…?
  • Mijn eigen gedrag niet onder ogen willen zien?
  • Mijn gedrag bespreken? !!!
  • Mijn blinde vlek niet zien?
  • Waarvoor heb ik vergeving nodig?

Verstoorde relaties! Satan weet mijn zwakke plek en gebruikt mijn zwak moment om daarop in te spelen. En als dat naar binnen zakt…..Als dat mijn hart gaat raken en gaat vullen……

Wanneer gedachten afleiders worden en je man/vrouw in gedachten verlaat en bij een ander terecht komen dan zit het fout. Dan hebben we met onze gedachten een andere bruid/bruidegom. God ziet het hart, de intensie aan voor de zonde! Bedekt voor de ander is ontdekt bij de Ander. Ga direct terug naar de Bron! Belijdt en laat de boosheid. Ga terug het is een doodlopende weg waarin we de ander en onszelf van liefde beroven.

 

De bruid van de Ander moet geheel anders leven. Die moet meer dan anderen een Hemels huwelijk tonen in hun leven op aarde. ‘Maak ons Uw beeld gelijk, Heere Jezus!’

Afgelopen zondag was het Heilig Avondmaal voor onheilige mensen. Er is geen plaats op aarde waar we zo met onze Heere en Zaligmaker verenigd zijn. Een met Hem door de tekenen die we zien, ontvangen en mogen proeven. Zo één als het brood en de wijn verenigd zijn met het lichaam zo één is de bruid met Christus. Of ze het nu zien of niet. Wat een wonder dat er op aarde een Hemelse maaltijd klaarstaat!

 

Het Heilig Avondmaal en de doop zijn nauw aan elkaar verbonden. Beiden zijn het zichtbare tekenen van het verbond wat in Christus vast en zeker is! Het verbond is nauw verbonden aan de beloften. De beloften zijn door Christus die de Waarheid is en de waarheid spreekt, nauw verbonden met de uitwerking en de vervulling van de beloften. De vervulling is nauw verbonden met het gelovig gebed. Het werk van Christus is volmaakt, volbracht en voldaan maar is nog niet af. Hij zal meer zaad zien in de uitwerking. Op het gebed deed en doe Ik grote wonderen. Bidden we wel? Voor onszelf en onze kinderen? Leg Genesis 17:7 en Handelingen 2:39 eens naast elkaar. Overdenk het. Leg het als een open boek voor God neer en leg daar de vinger eens bij. Geloven we dat God doet wat Hij beloofd?

 

Of hebben we het te DRUK? In dit kader zet ik de afkorting die ik eens hoorde van DRUK: DUIVEL REGEERT UW KALENDER. Even eerlijk stil staan. Heeft het werk en ons dagelijks bezig zijn onze gebedstijd overgenomen? Dan is dit een nadenker. Een spiegel. Een reflectiemoment. Durf strepen te zetten in uw agenda. Of een kruis om tijd te reserveren. Mijn man is op dit moment een boekje aan het lezen met de titel: ‘TE DRUK OM NIET TE BIDDEN’. Ik denk aan Luther. Hoe drukker zijn dag ging worden hoe meer gebedstijd hij nodig had. Hieruit bleek dat hij niets in eigen kracht kon maar zijn hulp en verwachting was op de Heere zijn God. Gebed in de morgen, alleen zijn met God geeft rust en kracht voor de hele dag. Rust aan Gods hart voor de hele dag. Blijvend in gesprek met God bij alles wat we doen. Raad vragen. Moed vragen. Kracht vragen. De juiste houding vragen. De goede woorden vragen.

 

Eva, ze is gemaakt uit een rib van Adam. Hoe mooi. Dicht bij zijn hart. Zijn hart moest voor haar warmlopen. Zijn hart moest bij haar zijn. Zijn hart moest haar kennen en liefhebben. Ze mocht aan het hart van Adam rusten en zijn arm zal om haar zijn geweest. Wat een voldane rust en ontspanning! Mannen doe als Adam! Vrouwen vertrouw je als Eva toe aan je man. Durf je ook over te geven aan hem en zijn leiding. Waardeer hem. Praat over keuzes, meningen. Zoek samen naar eenduidigheid en duidelijkheid in het samen zijn en de opvoeding van de kinderen. Daar heb je elkaar voor nodig. Ik zie soms vrouwen die hun man in alles gelijk geven. Dat is niet Gods bedoeling.

 

Zondag was er een Hemelse maaltijd in onze gemeente. Daar zaten aardse mensen die in en met hun Hoofd verbonden zijn. Dat is voelbaar. Dat is merkbaar. Dat raakt het hart.

 

De dagelijkse maaltijd in elk gezin moet verbindend zijn. Maaltijd is als cement wat de stenen met elkaar verbindt. Het bouwwerk wat gezin heet moet stormen gaan doorstaan. Hoe ouder de kinderen worden hoe meer zal blijken waaruit de verbinding bestaat. Een degelijk gebouw kan een stootje hebben. Daaronder ligt een goed fundament. Of moet ik zeggen Fundament?

 

Vader en moeder worden kan als een aardverschuiving ervaren worden. Dan wankelen de bouwstenen van het huwelijk. Moeders kunnen tijdens de zwangerschap en na de geboorte van het kind zich helemaal verliezen in de zorg en liefde voor hun kind. Vader kan dit ervaren als een verschuiving van de hoogste plaats. Hij eerst en nu hun beider kind waar hij net zo goed veel van houdt. Dat kan vaders een onzeker gevoel geven. Hoe belangrijk ben ik nog? Vaders spreek het uit! Moeders zijn zich daar vaak niet van bewust. Zorg dat je plaats maakt voor jullie samen en je de liefde warm houdt. De wonderlijke zorg van God is ook hierin te zien. Vaders hebben over het algemeen de gave om los te kunnen laten en hun vrouw daarin tot de orde te roepen. Moeders zijn zorgvol en zien veel gevaren. Uhm…Als je oma bent wordt dat niet minder. Dan moet ik me helemaal tot de orde roepen en realistisch blijven denken.

 

Moeders hebben een kilometers lange navelstreng. Als hun kind van huis is dan is hun liefde en gedachte bij hun kind. Die natuurlijke verbinding is een sta-in-de-weg wanneer we los moeten laten. Loslaten is een van de moeilijkste elementen van het opvoeden. Ik ben blij dat mijn man mij soms met twee benen op de grond zette wanneer ik het alles teveel in mijn eigen hand wilde houden. Hij kon zulke ongelofelijk nuchtere uitspraken doen dat ik soms ontnuchterd was. Dan had ik even verwerkingstijd nodig en kwam er vaak achter dat het heel wijs was wat hij zei. Maar voor het zover was dat ik dit kon erkennen dan waren er al wat woorden op de grond gevallen…..Haantje de voorste moest haar lesje op deze manier opnieuw leren en haar eigen IK inleveren. Ik stond en sta nogal eens voorop in de rij.

 

De bruid van de Ander is nooit klaar met haar huwelijk. Wij komen er meer en meer achter dat er aan ons huwelijk nog veel meer gewerkt moet worden. En dat we nooit uitgewerkt zijn omdat we nooit volledig Zijn beeld kunnen vertonen.

 

Ik krijg regelmatig de vraag of de samen-delen-dagen die ik aanbied in een groep worden gedaan. NEE! NOOIT! Wel met een groep maar niet in een groep. Als echtpaar wil je toch niet aan een ander je verkeerde gewoonten en liefdevolle ogen laten zien? Dat is voor jullie samen. Zoals ook de wandeling samen als echtpaar wordt gedaan. Of samen als vriendinnen, familieleden enz. En zoals de retraite helemaal alleen gedaan wordt.

 

WELKOM! Ik ontmoet jullie graag!

 

 

 

 

 

 

 

Hartelijk Wel-Kom! Mijn naam is Corrie-verbonden in het huwelijk-moeder-oma-vrijwilliger-docent-Zeeuwse. Houdt van stilte-culturen-de natuur-gesprekken-lezen-koken-samen eten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *