Hartelijk-Verbonden

Huwelijksrenovatie

Nog donker. Heerlijk mijn haren in de wind. Af en toe een spatje regen. Ik loop vanmorgen voorover gebogen, turend naar beneden tegen de wind op. Ik loop eigenlijk liever met mijn hoofd omhoog om de omgeving en de ander te zien en te groeten. Ik voel me dan meer verbonden met mijn omgeving. Deze keer kies ik bewust voor een gebogen houding. Al gaat mijn hoofd dan wel even omhoog om de ander te groeten. Ik kijk ook liever omhoog dan naar beneden. Ik heb zo vaak de les gekregen: Hier beneden is het niet! Het Ware Leven love en loven, is daar waar men Jezus ziet! Of ook de les: De Rust is elders.

 

Opvallend veel wormen kruisen vanmorgen mijn pad. Meditatief wandelen in alle rust in de morgen, hoe heerlijk is dat. Ik ben een Worm en geen Man! Ja! Een Man van smarten. Ik trap bijna op een worm. Ja! Veracht, niet geacht, geen gestalte, geen gedaante, geen heerlijkheid. MAAR in Zijn lijden ligt mijn leven. Nog meer. Het natuurlijke leven van de aarde en van ieder die op aarde leeft en zich beweegt. Mens, dier, boom en plant. Ik leef omdat Hij leeft en leven geeft! HEERE maak Uw naam bekend op deze aarde! Verheerlijk U zelf. Ik hef toch mijn hoofd omhoog.

 

Wandelen voor tien uur in de morgen heeft effect. Als we doelgericht op aarde willen leven kan dit een onderdeel zijn. Je focus is sterker. Je hoofd is leeg voor je aan het werk gaat. Je kunt daardoor beter plannen en het werk verdelen. Hoe efficiënt. En het geeft rust voor de hele dag in je hoofd en in je lijf. Tegelijk besef ik dat ik een gezegend leven heb. Dit kan en mag ik doen. Ik heb geen reistijd naar mijn werk. Mijn reistijd is vaak wandeltijd en meditatietijd.

 

Ik heb me verwonderd over een afgevallen blad. Wat mooi! De kleur, de vorm, de tekening, de plaats waar het valt. Ook een blad vertrappen we zonder er op te letten. Terwijl ik er vanmorgen iets van God in zag. Wij vallen wel allen af als een blad, vroeg of laat, maar mijn tijden zijn in Uw hand. En als de reis dan eindigt dan is het einde zoeter dan het begin en het midden! Ik kijk omhoog. Mijn lieve vader en mijn lieve moeder ze zijn op de plaats waarvoor de mens is bestemd aangekomen. Mijn God U zal ik eeuwig loven omdat U dit hebt gedaan! Ik verwacht voor mijn nageslacht Uw trouwe hulp van Boven. Uw waarheid zal bestaan!

 

Tijdens de Bijbelstudie voelde ik me dankbaar met Gods Woord. Wat is het rijk! Wat is het diep! Wat is het een eenheid! En vooral die eenheid verwonderd me meer en meer. God is een eenheid in Zichzelf, in Zijn Woord en in Zijn werken. Zijn belofte wordt heerlijk vervuld.

 

En wij…….? Eenheid? Waar?

 

‘Aantal langdurige huwelijken neemt toe’, lees ik in de kop van een huis-aan-huis krant. Ik voel me blij worden en tegelijk denk ik dat ik iets heb gemist…Ik lees het artikel door en mijn blijdschap kantelt. Met de regelmaat van de klok zijn echtparen 60, 65, ja soms wel 70 jaar met elkaar getrouwd. En het lijkt er op dat hier voor als nog geen einde aan komt. Het heeft te maken met de hogere levensverwachting en met het hoge aantal huwelijken wat is gesloten in de jaren zestig en zeventig. Trouwen was TOEN in! Robijnen, smaragd, zilveren en koperen huwelijken nemen af. Er worden de laatste decennia VEEL MINDER huwelijken gesloten.

 

Wacht even. We zijn uniek en hebben een eigen identiteit en we zijn modern omdat we duurzaam bezig zijn! YES! Daar hoeven we niet meer voor te doen dan getrouwd zijn en blijven en daar steeds weer het geluk in vinden.

 

Nog een paar artikelen die me de laatste weken op zijn gevallen. In Roemenië, in het boerendorpje Axente Sever staat een Lutherse burchtkerk met zes torens. Een van de torens is een gevangentoren. Echtparen met huwelijksproblemen werden hier twee weken samen in een kleine ruimte opgesloten. Ze deelden het bed, het bestek, het eten. Dit bleek een zeer effectieve therapie. In de 400 jaar erna blijkt één echtpaar te zijn gescheiden. Dieper onderzoek ligt er niet naast…Mijn gedachten: Zijn afleiders funest? Is er meer tijd en aandacht voor elkaar? Krijgt communicatie weer een plek? Is seksualiteit (de actieve liefdestaal) versterkt in die kleine ruimte? Of werden de mensen gedwongen elkaars lichaam te voelen? Werd de fysieke warmte van het lichaam van de ander omgezet in warmte wat het hart doorstroomt?

 

Het verhaal komt uit de 12e en 13e eeuw. Misschien moeten we onze hulpverleners even tippen….

 

Uit een recent onderzoek komt het volgende langs: 3 procent van de kinderen groeit op in een onveilige gezinssituatie. Hoeveel is dat? En nu? De krant kopt: ‘Goed huwelijk voorwaarde voor veilig gezinsklimaat’. Ik lees het artikel. Hoe kan het ook anders. Ik lees: Echtscheidingen gaan helaas de gereformeerde gezindte niet voorbij. Huwelijksproblemen hebben indirect gevolgen voor het Godsbeeld van kinderen. De speer steekt naar binnen. Dat doet pijn. Ik laat het toe en denk. In stilte. Wij hebben samen ook problemen gehad en doorworsteld. Wat is de uitwerking op onze kinderen? Ik lees: Vaak ervaren echtparen met huwelijksproblemen dat ze uit elkaar gegroeid zijn. De ouders die het stilzwijgen doorbreken, moeite en verdriet verwoorden, aan de slag gaan met pijnpunten…We weten welke mooie dingen dan kunnen ontstaan. JA! Dat weten wij ook. Geen vechtscheiding maar een worstelrenovatie. ‘Hij zal bijstand geven!’

 

Ons huwelijk is de basis voor ons gezin. Houden we van onze kinderen dan houden we als eerste van onze echtgenoot!

 

En nog een krantenartikel: ‘Chinezen zien dat de relaties van christenen standhouden en dat ze de kracht krijgen om het vol te houden in moeilijke omstandigheden.’ Even in de spiegel kijken. Ben ik christen of Christen?

 

Momenteel lees ik een boek van Tim Keller over het huwelijk. Zo af en toe deel ik wat ik lees. Het gebeurd ook wel andersom. Dan lees ik wat ik deel. Hij zegt dat we in het huwelijk na verloop van jaren moeten leren te houden van iemand waar we niet mee getrouwd zijn. Iemand die een vreemdeling lijkt. Je moet veranderingen aanbrengen die je niet hebt gewild en de ander moet dat ook. Vroeger of later kom je dán uit bij een sterker, inniger, gelukkiger huwelijk. Dat kan niet wanneer je bent getrouwd met de enige ware. WANT: die bestaat niet!

 

Tegenwoordig lijkt liefde vanzelf te gaan of te moeten gaan. Maar niets is zo ingewikkeld. Ook wordt vaak gedacht dat als je bij elkaar past, als je elkaars zielsverwant bent de liefde vanzelf goed komt. Het christelijke tegengeluid is dat er nergens op de hele wereld twee mensen zijn die bij elkaar passen. En dan nog: wij zijn niet altijd hetzelfde en we blijven ook niet dezelfde. De dag na ons huwelijk zijn we al niet meer dezelfde. De voornaamste uitdaging is om te leren hóe je moet houden van en zorgen voor de vreemdeling met wie je getrouwd blijkt te zijn. En die vreemdeling ontdek ik nog steeds in mezelf en in mijn man. We zijn geen statisch paar. Wel dynamisch.

Gratis abonnement op de blog!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *