Hartelijk-Verbonden

Zegeningen tellen?!

In de afgelopen week heb ik me afgevraagd hoe ik in dit leven sta. Wie ik ben voor God en anderen?

Veel herinneringen die ik vergeten was komen boven. Overlijden roept op wat verborgen of bedekt lag.  Mooie herinneringen, moeilijke herinneringen, leuke momenten, pijnlijke momenten. Wat een lessen heb ik geleerd in mijn leven. Juist door diepe dalen heen. Ik wil gewoon even denken en alles rustig herkauwen.

 

En…De wereld draait door. TE HARD! Alles in me vraagt even om rust en stilte. Toch ben ik ook dankbaar voor het werk wat ik mag doen! Het helpt me door verdriet heen.

 

Tijdens het voorbereiden van de meditatief-creatieve workshop las ik het volgende verhaal. Ik deel het met de intentie om er samen uit te leren. 

 

De twee handen van een oudere vrouw:

“De eerste vinger is het gemis van mijn man.
De tweede vinger zijn mijn lichamelijke klachten.
De derde vinger is dat ik het gevoel heb zo weinig meer te kunnen betekenen voor anderen.
De vierde vinger is dat ik me soms zoveel zorgen maak over de toekomst van deze wereld waarin mijn kinderen en kleinkinderen opgroeien.
De vijfde vinger is dat ik het er moeilijk mee heb dat er zoveel mensen om me heen wegvallen.

“Maar ik heb nog een hand”, zei de vrouw.

“Aan deze hand tel ik mijn zegeningen”, zei de vrouw.
“De eerste vinger is dankbaarheid. Ik kijk met dankbaarheid terug op mijn leven.
De tweede vinger zijn mijn kinderen en kleinkinderen, waar ik blij mee ben.
De derde vinger zijn de dingen die ik nog wel kan.
De vierde vinger zijn de kerkdiensten waar ik nog steeds naar toe kan gaan.
De vijfde vinger is dat ik een dak boven mijn hoofd heb en altijd genoeg te eten en te drinken heb, en als ik nu al die vluchtelingen zie en denk aan de oorlog die ik zelf heb meegemaakt, dan weet ik dat het ook zo anders kan zijn.”

“Twee handen die verdriet hebben gedragen, twee handen die met liefde hebben gezorgd en verzorgd, twee handen die ook wel eens tot vuisten werden gebald.
Nu ze steeds vaker in mijn schoot liggen vouw ik ze steeds meer als een gebed.
De vingers met de zegeningen vlecht ik zo tussen de vingers met de moeilijkheden. Ze horen bij elkaar. Ze houden elkaar in evenwicht.
Mijn handen vouwen is als een gebed zonder woorden. Ik tel mijn zegeningen en kan zo mijn zorgen beter aan.”

 

Zorgen…..Verdriet…Wie kent het niet? Wat een gebrokenheid!

 

David zegt in psalm 103: tel uw zegeningen, tel ze één voor één, tel ze alle. In de Psalm noemt hij er heel wat op. In het bijzonder Gods genade.  Hij roemt in de genade van God, gefundeerd in het lijden en sterven van de Heere Jezus. En dat terwijl David zichzelf goed kent. 

En vergeet er geen. David kent de realiteit van het vergeten. David is bang om één van Gods weldaden te vergeten. Vergeet nooit één van Zijn weldadigheden. Zoek ze maar op. Die vergeten weldaden.

Daar gebeurt iets moois in ons, als we de weldaden van de Heere herinneren en beseffen. Dat gedenken brengt ons tot de lofprijzing en de verwondering. Hoe groot en goed bent U.

 

Je denkt misschien: ‘Corrie jij hebt makkelijk praten’. Oh, ja? Mag ik heel kwetsbaar zijn? Ik doe dit niet voor mezelf. Niet om bijzonder te zijn of te doen. Dat wil ik graag delen. Dan bedekte ik dit verhaal liever. Ik doe dit om anderen te helpen in hun zoektocht. Ik weet één ding. Alle moeilijkheden zijn te overwinnen met een God die LEEFT! Zonder dat ik hiermee zeggen wil dat hulpverlening en aangifte niet de juiste weg zijn. 

 

Gisteren las ik het in het Reformatorisch Dagblad: ongeveer 50% van de mensen krijgt te maken met aanranding of verkrachting……Met de diepe pijn. De worsteling en de scheuren in een relatie. De hele facebook-maskerwereld geeft ook in deze levenservaring veel eenzaamheid. We mogen evenals de Bijbel open zijn over de scheuren van het leven. 

 

Ik kwam bij de herinnering van mijn moeder. Ze leerde ons voor anderen te zorgen. Hier een pannetje soep, daar een klusje…

 

Ik ken het aan de lijve. Jong, onervaren, te makkelijk beïnvloedbaar, vol vertrouwen. Zo stond ik in het leven. Het laatste geldt nog steeds. En ik weiger dit te veranderen;-) Dit ben ik. Zo wil ik met anderen omgaan.

 

Hij was jong, verloofd. Ik streek elke week de overhemden in dit mannen-huishouden. Hoe kon ik zo dom zijn om mee naar boven te gaan zijn boekenkast te bekijken. Het was een kans voor ongeremde gevoelens. 

 

Deze ongeremdheid van een eerste negatieve ervaring heeft onze relatie getekend. Hij stond tussen ons in.

 

Ik dacht na, al worstelend en herlevend, hoe ik dit negatieve gevoel om kon buigen. Ik voelde dat er een moment moest komen waarop ik hem aankon. Onverwacht kwam dit moment. Hij schaatste voorbij. Mijn man en ik waren op bezoek bij mijn zus. Ik vroeg mijn man met me mee te gaan. Ik legde hem uit wat ik had gezien en wat ik wilde. Samen liepen we naar de sloot. Richting zijn kant. Hij keek op. Ik keek hem recht in de ogen en bleef kijken. Kijken tot hij weg ging. Ik had hem, in plaats van andersom. Dit was voor mij voldoende om verder te gaan. Om los te laten…..

 

Pijn! Kapot gemaakt! En toch…..

 

Tel uw zegeningen. Dat werkt bevrijdend. Maar al te vaak zijn we bezig met wat een ander wel heeft en wij niet. Maar al te vaak stellen we ons de vraag waarom een ander wel en ik niet. Tel uw zegeningen. Ik mag het nog dieper en rijker zeggen: Tel uw zegenende God. Hij ziet om Christus’ wil naar mij om. Rijk in God. Rijk met al Zijn weldaden. Rijk in God ondanks en dwars door alle tekort en pijn. Met deze God ben ik een bevoorrecht mens.

Tel uw zegeningen. Dat geeft rust bij ons van binnen, dat geeft ons ook vertrouwen voor de dag van morgen. Die weldaden uit Gods hand houden niet op. Die stroom van weldaden gaat morgen verder. Daar staat Hij zelf voor in. Tel uw zegeningen, en u ziet Gods liefde dan door alles heen. 

 

In mijn man die me steunde en steunt. Mij hielp en helpt. Hij wachtte…..Tot het moment dat ik los kon laten. 

 

Alle dingen moeten medewerken ten goede bij degenen die geroepen zijn. Vest op mensen geen vertrouwen! Groter dan de Helper is de nood toch niet?

Gratis abonnement op de blog!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *