Hartelijk-Verbonden

Stamppot-spaghetti

Het stormt en het regent, het is koud. Lentevakantie! De bomen botten uit. De vogels zingen ’s morgens vroeg een lied. Ze wekken ons op. Ze wekken ons op tot blijdschap en verlangen. Verlangen naar warmte en licht.

Zowel binnen als buiten het huwelijk zijn er tijden dat dit herkenbaar is. Herkenbaar op een van onze levensgebieden.

  1. Financiën
  2. Huisvesting
  3. Sociaal functioneren
  4. Psychisch functioneren
  5. Zingeving
  6. Lichamelijk functioneren
  7. Praktisch functioneren
  8. Dagbesteding
  9. Veiligheid
  10. Intimiteit
  11. Familie
  12. Vrienden, belangrijke mensen in het leven
  13. Eigen kracht tot het maken van keuzes
  14. Perspectief

Wanneer een van deze levensgebieden uit evenwicht is kan dit leiden tot dis balans. Het gevolg kan zijn dat we minder functioneren.

In een huwelijk is het belangrijk dat we naar de ander luisteren. Vaak ziet en merkt de ander de dis balans eerder op dan ik zelf. Dat is de eerste stap naar erkenning en acceptatie en zo mogelijk herstel. Daarbij zijn we afhankelijk van elkaar.

Mijn man ziet de signalen bij mij eerder dan ik zelf. Maar dan is het de kunst om te luisteren, te erkennen, te accepteren en samen met hem herstel te bespreken. De afhankelijke houding die we als vrouw moeten en mogen hebben in het huwelijk is niet zo eenvoudig. Dat wist Paulus die ongetrouwd was ook heel goed toen hij de brief aan Efeze schreef (5:22-24). Hoofdstuk 5: 15-33 is de moeite waard om samen te lezen en te bestuderen met de Bijbel met uitleg en een verklaring. Om tot meerdere liefde, toewijding, genegenheid en erkenning voor elkaar te komen.

De afhankelijkheid is zo mooi verwoord in de volgende cirkels:             

      O 

      O                                            OO                                            (O)                                                                 

Niet zo!                                  Niet zo!                                  Maar zo!

 

En dan vind ik dit zo mooi! Zullen we onze mannen de ruimte van omarmen geven, om dit vorm te geven, op hun eigen manier. Zullen we afspraken maken hoe we dit vorm geven? Wanneer God dit wil, wat zullen wij dan zeggen lieve vrouwen?

Ik weet het…..Elke man geeft dit op zijn eigen manier vorm. Dat zal soms anders zijn dan wij willen of verwachten. Maar ga hierover het gesprek aan en we roepen de mannelijke gevoelens op! We erkennen onze man in zijn man-zijn.

Gaat dit met vallen en opstaan? Dat mag! Blijf juist dan in gesprek.

Een andere valkuil van ons, vrouwen, is dat we denken dat onze man weet wat we bedoelen of wat we nodig hebben. Hoe kan hij dat weten wanneer wij dat niet vertellen? Onze mannen hebben hier minder gevoel voor. Gewoon omdat hij man is en zo is geschapen.

Tijdens de huwelijks-toerusting gebruik ik het beeld van het laatje en de spaghetti.

  

 

Bij een man staat er een la open en de rest zit op dat moment dicht. Dat kan er in resulteren dat in een tijd dat zijn werk niet lekker loopt hij minder aandacht voor ons heeft. Zijn werk is belangrijk! Dat is een groot deel van zijn leven en hiermee voorziet hij zijn gezin van de nodige levensbehoeften. Zodra hij thuis komt kan hij niet direct schakelen. Zijn aandacht is (nog) geen 100% voor ons en voor het gezin. Benoem vooral wat je ziet. Vraag wat je man nodig heeft. Bied hem hulp. We mogen een hulp tegenover hem zijn.

Een vrouw is te vergelijken met spaghetti. Het ene hangt samen met het andere. De levensgebieden zijn moeilijker te ontrafelen. Wat gaat er nu echt fout en wat is het gevolg? Welke invloed heeft dat op het huwelijk en het gezin? Vrouwen zijn zo bezien complex. Maar vrouwen zijn zo geschapen! God heeft dit bedacht. Man en vrouw schiep HIJ! ze. De man mag zijn vrouw bijstaan in alle dingen.

Ga er maar aan staan. Of misschien moet je er samen toch voor gaan zitten. In zulke situaties kan het foto-boekje een hulpmiddel zijn. Het kan soms gecompliceerd zijn en daardoor niet 1-2-3 te ontrafelen. Haal die ene spaghetti, waar het om gaat, er maar eens tussenuit.

Hoe belangrijk is luisteren op zulke momenten. Dan moeten eerst de belemmeringen/filters en slechte gewoontes onder de loep genomen worden. Als de ander praat dan beïnvloeden mijn persoonlijke herinneringen, overtuigingen, vooroordelen, de omgeving, het gebrek aan interesse, wat we nog horen. Misschien moet ik zeggen, wat we willen horen, we zijn er immers zelf bij?  Goede communicatie vraagt concentratie en controle over onze eigen gedachten.

Slechte gewoonten mogen overwonnen worden door goede gewoonten. Dat vraagt stil staan bij onszelf en ons willen laten gezeggen. Houdt in het huwelijk NOOIT! Je eigen ‘IK’ hoog. Dat is de grootste killer van ons huwelijk. Ik wil, ik verwacht, ik moet, mag ik niet, ik, ik, ik, ik. Het is als een stamppot. Ons leven is er mee doortrokken. Op het terrein van ‘ik’ ben  ik geen spaghetti maar boerenkool. Hoe haal ik die aardappel er nog uit? ;-(

Nu de slechte gewoonten die we zo gemakkelijk toepassen op het moment dat we er voor de ander moeten zijn.

  • Geruststellen
  • Adviseren
  • Rationaliseren
  • Van onderwerp veranderen of afleiden
  • Onderbreken

Het kan goed zijn om deze gewoonten ieder voor zich en daarna samen uit te rafelen. Met het doel om communicatie te verbeteren, elkaar beter te begrijpen en in elkaars behoeften te voorzien, het huwelijk te versterken en de ander gelukkiger te maken. Luister vooral naar de gevoelens van de ander. En vrouwen bedenk dat wij onze gevoelens vaak makkelijker onder woorden kunnen brengen dan onze mannen. Mannen hebben minder verbindingen tussen de beide hersenhelften: gevoel en taal. Ze voelen wel maar om dat gevoel onder woorden te brengen is lastig. Verleden en heden spelen daarbij een grote rol. Bij wie dit thuis niet gebeurde zijn geen nieuwe verbindingen aangemaakt. Dat vraagt nu dubbel werk. Want het aanmaken van nieuwe verbindingen is mogelijk in een omgeving van veiligheid, vertrouwen en erkenning.

Vergeet vooral niet om elkaar af en toe te verrassen! Dat versterkt! En dat willen we toch? Hoewel lijden in het huwelijk ook een functie kan hebben. De functie van stilstaan en naar mijn/ons huwelijk kijken.

Marja Pruis zegt in haar boekje: ‘nieuw licht op eigenliefde’ het volgende:

‘Aan iets lijden is een manier om gelegitimeerd een stapje opzij te kunnen doen en even niet meer mee te doen. Als de suggestie is dat het leven er is om te plooien of te overwinnen, dan kun je ook faliekant falen. Welk werk je doet is (….) bepalend voor wat je betekent. De samenleving is ingericht op productiviteit van haar leden, die in een constante competitie met elkaar zijn verwikkeld.’

Ik vroeg me af of dit doorgedrongen is in onze huwelijken? Even verder lees ik: ‘Stabiliteit betekent stilstand en stilstand betekent achteruitgang.’

Is dat van toepassing op ons huwelijk dan spelen we dit hoogst ernstige spel op een level hoger dan doorsnee en gaan we voor goud.

 

Storm en regen? Ze zijn er in elk huwelijk. Op welk gebied dan ook. Leer verwachtend uitzien! Waarom? Omdat we zoveel hebben! Bach componeert ervan! Ich habe genung! Tevredenheid ten top! Genieten van de kleine dingen. Een kunst!

Ich habe genung

Ich habe den Heiland, das Hoffen der frommen,

auf meine begierigen Arme genommen;

Ich habe genung!

Ich hab ihn erblickt,

mein Glaube hat Jesum ans Herze gedrückt;

nun wünsch ich, noch heute mit Freuden

von hinnen zu scheiden.

Ich habe genung!

 

Vriend(in) worden?

Hartelijk Wel-Kom! Mijn naam is Corrie-verbonden in het huwelijk-moeder-oma-vrijwilliger-docent-Zeeuwse. Houdt van stilte-culturen-de natuur-gesprekken-lezen-koken-samen eten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *